Thursday, July 5, 2018

সংস্কাৰ কাৰ্যসূচী আৰম্ভ কৰক।


২৫ জুন, ২০১৮ সংখ্যাৰ আমাৰ অসমৰ আমাৰ কথাত প্ৰকাশিত। 

পেডমেনৰ জাগৰণ আৰু ১২ শতাংশ জিএছটি

১২ ফেব্ৰুৱাৰী সংখ্যাৰ দৈনিক জনমভূমিৰ ই-পৃথিৱী পৃষ্ঠাত প্ৰকাশিত। 

Tuesday, July 3, 2018

মই হ'ব খোজো তোমাৰ ভেলেণ্টাইন

মই হ'ব খোজো তোমাৰ ভেলেণ্টাইন
মোৰো প্ৰিয় ফাগুন তোমাৰ দৰেই
সন্ধিয়াৰ ধূলিয়ৰি বাটতো বিচাৰি লওঁ
পছোৱাৰ চঞ্চল আকুলতা
তুমি নজনাকৈয়ে ফাগুনৰ উদাসীনতাৰো
মই আজন্ম প্ৰেমিকা

মই হ'ব খোজো তোমাৰ ভেলেণ্টাইন
ভাল পাঁও হেমন্তৰ বুকুত নিয়ৰৰ ৰুণজুন নুপূৰ
হেমন্তৰ হালধীয়া সৰাপাতত লিখো মই
বুকুৰ অযুত সেউজীয়া সপোন

তুমি বিচৰাৰ দৰেই
ৰঙা গোলাপ প্ৰিয় নহ'লেও
মোৰ বুকুতো ফুলি আছে এপাহ জুইফুল
জানো, কলিজাৰ এটুকুৰা কেঁচা ঘা ৰঙা চাহৰ ইতিহাস
বুকুৰ তেজেৰে আঁচুফুল নাবাচিলেও
যাচিব পাৰিম তোমাক হেঁপাহৰ বুটাবচা
তোমাৰ খোজত খোজ মিলাই
চামিল হ'ব পাৰিম ৰঙা পতাকাৰ মিচিলত
য'ত প্ৰতিধ্বনিত হয় অগণন লাল চালাম

মই হ'ব খোজো তোমাৰ ভেলেণ্টাইন
তোমাৰ দৰেই সপোন দেখো
এদিন পুৱা উদয় হ'ব এক তেজৰঙা সূৰ্য্য
যাৰ জিলমিল পোহৰে গাব মানুহৰ মুকুতিৰ জয়গান!!

বি মাই ভেলেন্টাইন!

তুমি যদি মোৰ ভেলেন্টাইন হ'ব খোজা
তুমি ফাগুন ভাল পাব লাগিব
শুনা পাব লাগিব
শুকান নৰানীত বাজি থকা ৰু ৰু বাঁহীৰ মাত
উদাস উদাস ভাৱ এটা তুমি
সাৱতি ল'ব জানিব লাগিব

তুমি যদি মোৰ ভেলেন্টাইন হ'ব খোজা
হেমন্তৰ প্ৰতিখিলা পাত তুমি ভাল পাব লাগিব
হেমন্তৰ বুকুত তুমি বসন্ত দেখিব লাগিব
হেমন্তৰ প্ৰতিখিলা পাতেই যে একোপাহ ফুল
তুমি বুজি পাব লাগিব

আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা
তুমি যদি মোৰ ভেলেন্টাইন হ'ব খোজা
তুমি ৰঙা ৰং ভাল পাব লাগিব
তুমি চিনিব লাগিব
মোৰ বুকুত আজীৱন ফুলি থকা ৰঙা ফুলপাহ
তুমি জানিব লাগিব
তোমাৰ হাতৰ ফিকা চাহকাপ কাৰ তেজেৰে ৰঙা
তুমি বাচিব জানিব লাগিব
বুকুৰ তেজেৰে গামোচাৰ আঁচুফুল
তুমি ঠিয় দিব পাৰিব লাগিব
ৰঙা পতাকাৰ মিচিলত
য'ত গোৱা হয় মানু়হৰ মুকুতিৰ জয়গান!

Friday, September 29, 2017

হীৰুদাৰ ছবিৰ অমূল্য সংগ্ৰহ

প্ৰেম আৰু ৰ'দালিৰ কবি হীৰেন ভট্টাচাৰ্য। হয়, হীৰুদাক সকলোৱে কবি বুলিয়ে জানে। বহুতে জানে, হয়তু নাজানে তেখেত এগৰাকী চিত্ৰশিল্পীও আছিল। তেখেতে অংকন কৰা কেইখনমান চিত্ৰ সংৰক্ষিত হৈ আছে গোলাঘাটত। এই চিত্ৰ কেইখনৰ সংগ্ৰাহক গোলাঘাটৰ পিকুমনি দত্ত এগৰাকী কলা ৰসিক, অধ্যয়নশীল ব্যক্তি৷ তেওঁ ছাত্ৰাৱস্থাত নিখিল ভাৰত ছাত্ৰ ফেডাৰেচন (AISF)ৰ সৈতে জড়িত আছিল৷ নব্বৈ দশকত ছাত্ৰ ফেডাৰেচনৰ ৰাজ্যিক সম্পাদকৰ দায়িত্ব লৈ গুৱাহাটীৰ ৰাজগড়স্থিত ভাৰতৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টি(CPI)ৰ কাৰ্যালয়ত থাকিবলৈ লৈছিল৷ হীৰুদাও ছাত্ৰাৱস্থাত ছাত্ৰ ফেডাৰেচনৰ কৰ্মী আছিল৷ উল্লেখযোগ্য যে অসমৰ প্ৰথম আৰু ভাৰতবৰ্ষৰ দ্বিতীয়টো ছাত্ৰ সংগঠন ’অসম ছাত্ৰ সন্মিলন’ ১৯৩৯ চনত এই নিখিল ভাৰত ছাত্ৰ ফেডাৰেচনৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল৷ কবি হীৰেন ভট্টাচাৰ্য সুদীৰ্ঘকাল বাওঁপন্থী আন্দোলনৰ সৈতে জড়িত আছিল৷ সেই সূত্ৰে তেখেত কিছু বছৰ ভাৰতৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ সদস্য আছিল৷ কিন্তুু খেয়ালী মনৰ কবি হিচাপে তেওঁ পাৰ্টিৰ অনুশাসনৰ মাজত আবদ্ধ হৈ থাকিবলৈ নিবিছাৰিলে যদিও হীৰুদা আমৃত্যু কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ কামকাজৰ সৈতে জড়িত হৈ আছিল৷ সেই সুত্ৰে পাৰ্টিৰ কাৰ্যালয়লৈ তেওঁ আহযাহ আছিল৷ আনহাতে হীৰুদাৰ ঘৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ ৰাজ্যিক কাৰ্যালয়ৰ পৰা কেইশমিটাৰ মান দুৰতে হোৱাৰ বাবে পুৱা বাতৰি কাকত পঢ়িবৰ বাবে তেওঁ নিতৌ পাৰ্টিৰ কাৰ্যালয়লৈকে আহিছিল৷ হীৰুদাৰ সৈতে পিকুমনি দত্তৰ আগৰ পৰাই সম্পৰ্ক আছিল যদিও পাৰ্টি কাৰ্যালয়ত থাকিবলৈ লোৱাৰ পৰা ঘণিষ্ঠতা বাঢ়িছিল৷ সেই ঘণিষ্ঠতা সুত্ৰে তেওঁ হীৰুদাক অতি নিবিড় ভাবে পাইছিল৷ কলাৰসিক, অধ্যয়নশীল দত্তৰ লগত হীৰুদাই আড্ডা দি ভাল পাইছিল৷ সেই সময়ত দত্তইও ছবি আঁকিছিল৷ তেওঁ নিজৰ বাবে আনি থোৱা কেনভাছতে হীৰুদাই কেতিয়াবা তুলিকা বুলাইছিল৷ এই ছবিসমূহ হীৰুদাই এক্ৰিলিক মাধ্যমত ১৯৯২ চনৰ পৰা ১৯৯৭চনৰ মাজৰ সময় চোৱাৰ আঁকিছিল৷ এনেদৰেই কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ কাৰ্যালয়তে বহুকেইখন ছবিয়ে হীৰুদাৰ হাতত প্ৰাণ পায় উঠিছিল আৰু সেইবিলাক তাতে এৰিছিল৷ সেই ছবি সমূহ পিকুমনি দত্তৰ সংগ্ৰহত থাকি গৈছিল৷ ছবি সমূহ দত্তৰ পৰা বিভিন্নজনে লৈ যোৱাৰ উপৰি বিভিন্ন ঠাই ঘূৰি ফুৰাৰ ফলত আৰু যত্নৰ অভাৱত বহু ছবি নষ্ট হৈ গ’ল৷ তাৰে এইকেইখন ছবি পিকুমনি দত্তৰ সংৰক্ষণত থাকি গ’ল৷ অনুসন্ধান কৰিলে আন লোকৰ হাততো হীৰুদাৰ দুই-চাৰিখন ছবি উলাব৷ হীৰুদাৰ এই ছবি সমূহ আমাৰ বাবে অমূল্য সম্পদ৷
(হীৰুদাই ছবি সমূহৰ নাম দিয়া নাছিল যদিও চৰাইৰ ছবিখনৰ নাম কমলাকান্ত ভট্টাচাৰ্যৰ গীতৰ কলিৰে “চৰাই হালধীয়া“ দিছিল৷ )







http://www.xahitya.org/2017/07/17/%E0%A6%B9%E0%A7%80%E0%A7%B0%E0%A7%81%E0%A6%A6%E0%A6%BE%E0%A7%B0-%E0%A6%9B%E0%A6%AC%E0%A6%BF%E0%A7%B0-%E0%A6%85%E0%A6%AE%E0%A7%82%E0%A6%B2%E0%A7%8D%E0%A6%AF-%E0%A6%B8%E0%A6%82%E0%A6%97%E0%A7%8D/ 
≣ প্ৰস্তাৱ ≣


জুলাই মাহটো কবিতাৰ হওক
চকু মুদি লিখা কবিতাৰ নহয়
দুচকুত মুক্তিৰ ৰঙা ফুল ফুলা কবিতা
যি কবিতাই নিদ্ৰাত নিহত নাৰীৰ কথা কয়
যি কবিতাই বিপন্ন স্বাধীনতাৰ কথা কয়


জুলাই মাহটো কবিতাৰ নামত হওক
মাথো ফুল-তৰা-গানৰ কবিতা নহয়
সি হওক শইচ-পথাৰ-মানুহ-বোকামাটিৰ কবিতা
কবিতাৰে জ্বলি উঠক ব্যাধিগ্ৰস্ত নগৰ, অন্ধকাৰ হৃদয়

জুলাই মাহটো কবিতাৰ বাবে হওক
কবিতাই পাহাৰতলিৰ কুঁৱলি ফালক
চৰাইৰ মাতত বসন্ত আহক
জালিকটা জোনাকত বাজক সেউজীয়া বাঁহীৰ সুৰ

কবিতা হওক মোৰ দেশৰ বাবে
ধুমুহাৰ গান হওক কবিতা
বজ্ৰৰ গান হওক কবিতা
কবিতা হওক সাহসৰ দোকোল-টঁকা বান
কবিতাৰে জ্বলাওঁ আহক একুৰা জুই
জ্যোতিষ্মান হওক মোৰ ৰুগ্ন দেশ

জুলাইৰ ২৮ দিন, এটা কবিতাৰ প্ৰসৱৰ দিন
জুলাইৰ ৪ দিন, কবিতাটো কবিতা হোৱাৰ দিন
সেয়ে জুলাই হওক কবিতাৰ দিন


('প্ৰস্তাৱ' মাথো কবিতা নহয়, এয়া সকলোলৈ প্ৰস্তাৱঃ হীৰুদা অহা আৰু যোৱাৰ দিন জুলাই। সেয়ে লিখি দিওঁ আহক সমগ্ৰ জুলাই মাহটো হীৰুদাৰ নামত)
∞ কথোপকথন ∞

মই ক'লো:  এই হৃদয়ৰ জানা সংপৃক্ততা নাই
                 যিমানে তিতো তোমাৰ ভালপোৱাত
                 সিমানে তৃষ্ণা বাঢ়িহে যায়!!
                 তুমিতো নাজানা তোমাক পোৱাৰ হেঁপাহ কিমান,
                 তুমিতো নুবুজা তোমাৰ হোৱাৰ হাবিয়াস কিমান!! 



তেওঁ ক'লে: ইমান অলপতে অসন্তুষ্ট হ'লে কেনেকৈ চলে!
                 শিলৰ হৃদয়ে তোমাক এই বুলি ক'লে।

মই ক'লো:  হৃদয় যদি শিলৰ হয় মৰম ক'ত উপচে?

তেওঁ ক'লে: শিল ক্ষয় গৈ বালি হয়
                 বালিৰে উপচে ভৈয়াম

মই ক'লো:  বালিত জানো ফুলিব পাৰে প্ৰেমৰ হাচনাহানা              
                 যদিওবা থাকে তাত মৰমৰ নিজৰা!!

তেওঁ ক'লে: ভৈয়ামৰ বালিময় মৰুভূমিয়েতো
                 এদিন হয় সেউজীয়া উপত্যকা
                 তাতেতো ফুলে প্ৰেমৰ হাজাৰ হাচনাহানা

মই ক'লো:  সেউজীয়া উপত্যকা কাৰ বাবে
                 যদি তাত সেউজীয়া চৰাইজনীয়ে নাথাকে!
                 সেউজীয়া চৰাইজনী জানো সেউজীয়া হৈ ৰ'ব?
                 যদিহে সেউজীয়া বাঁহীৰ সুৰ নুশুনে??

তেওঁ ক'লে: সেউজীয়া উপত্যকাতে গজালি মেলিব বাঁহে
                 খনিকৰে সাজিব বাঁহী
                 সেই সেউজীয়া বাঁহীৰ সুৰ শুনি
                 আকৌ সেউজীয়া হৈ পৰিব
                 হালধীয়া পৰা চৰাই জনী

মই ক'লো:  ভালপোৱাবোৰ নদী হওক
                 সাঁতুৰি নাদুৰি জী উঠিম
                 ভালপোৱাবোৰ বৰষুণ হওক
                 তিতি তিতি সেউজীয়া হৈ পৰিম
                 অথবা ভালপোৱাবোৰ নিজৰা হওক
                 বৈ আহক তোমাৰ পৰা মোলৈ
                 ধোৱাই নিয়ক সকলো হালধীয়া
                 উপচি পৰক হাজাৰ সেউজীয়া

তেওঁ ক'লে: ভালপোৱাবোৰ বৰষুণ হৈ সৰিব
                 তিতিব দুখন বুকু
                 ভালপোৱাবোৰ নদী হ'ব
                 বুকুৰ পৰা বুকুলৈ বৈ যাব

মই ক'লো:   ...

(ওহোঁ একো নক'লো। মাথো বুকু ভৰাই
ভালপোৱাৰ উশাহ ল'লো!!)


এয়া মোৰ কল্পনা নহয়। এদন সন্ধিয়া
তেওঁৰ সৈতে হোৱা বাস্তৱ কথোপকথন!!
(দুশাৰীত হীৰুদাৰ ছাঁ পৰিলে!)